وقتی شهر به سکوت می‌رود، جبهه‌ای متفاوت شکل می‌گیرد؛ نه خبری از اسلحه است و نه میدانِ نبردِ نظامی، اما صد‌ها «هم‌رزم» هر شب دور هم جمع می‌شوند تا با در دست داشتن پرچم مقدس ایران، از عهدی بگویند که بیش از ۲۰۰ شب است به آن وفادار مانده‌اند؛ عهدی برای دفاع از میهن و لبیک به فرمان رهبر.